PMOS (voorheen PCOS) en obesitas

Hoe beïnvloeden PMOS en obesitas eetlust en honger?

Veel vrouwen met PMOS beschrijven dat ze vaker honger hebben, zich minder verzadigd voelen na maaltijden of een sterkere trek hebben in energierijke voeding. Deze ervaringen worden waarschijnlijk beïnvloed door verschillende samenwerkende factoren, waaronder insulineresistentie, hormonale veranderingen en obesitasgerelateerde veranderingen in de regulatie van de eetlust. Insulineresistentie komt vaak voor bij PMOS en kan invloed hebben op de energiebalans en stofwisseling van het lichaam. Tegelijkertijd komen overgewicht en obesitas vaker voor bij vrouwen met PMOS, wat op zichzelf invloed kan hebben op de systemen die honger en verzadiging reguleren.

Bij obesitas kan de regulatie van de eetlust veranderen door invloed op verschillende hormonen en signaalroutes die honger, verzadiging en energieverbruik aansturen. Veel mensen met obesitas ervaren daardoor meer honger, minder verzadiging of een sterkere focus op eten dan mensen zonder obesitas. Ook het beloningssysteem van de hersenen kan worden beïnvloed, waardoor energierijke voeding aantrekkelijker kan worden.

Symptomen van PMOS: van onregelmatige menstruatie tot toegenomen haargroei

De symptomen van poly-endocrien metabool ovariumsyndroom (PMOS, voorheen PCOS) verschillen van persoon tot persoon, maar de meest voorkomende zijn onregelmatige menstruatie, uitblijvende ovulatie en tekenen van verhoogde niveaus van androgenen (mannelijke geslachtshormonen). Veel vrouwen zoeken medische hulp vanwege een onregelmatige menstruatie, vruchtbaarheidsproblemen, acne of toegenomen beharing.

Veelvoorkomende symptomen van PMOS zijn:

• Onregelmatige of uitblijvende menstruatie
• Moeite om zwanger te worden door uitblijvende of onregelmatige ovulatie
• Overmatige haargroei in het gezicht of op het lichaam (hirsutisme)
• Acne en een vette huid
• Haaruitval of dunner wordend haar op het hoofd
• Overgewicht of obesitas
• Insulineresistentie en andere tekenen van metabole ontregeling

PMOS beïnvloedt echter niet alleen het voortplantingssysteem. Veel vrouwen ervaren ook vermoeidheid, een laag energieniveau, slaapproblemen of psychische klachten zoals somberheid en angst. Daarnaast komen metabole risicofactoren zoals verhoogde bloedvetten, hoge bloeddruk en een verhoogd risico op diabetes type 2 vaker voor bij vrouwen met PMOS dan in de algemene bevolking.

Hoe de symptomen zich uiten en hoe ernstig ze zijn, verschilt per persoon. Sommige vrouwen hebben slechts milde klachten, terwijl anderen in het dagelijks leven duidelijk meer hinder ervaren. Het is ook belangrijk om te onthouden dat niet alle vrouwen met PMOS overgewicht of insulineresistentie hebben.

Zo kun je gewichtsverlies ondersteunen

Voor vrouwen met PMOS en overgewicht of obesitas is gewichtsverlies vaak een belangrijk onderdeel van de behandeling. Zelfs een kleine gewichtsafname kan de insulinegevoeligheid verbeteren en symptomen verlichten.

Drie belangrijke onderdelen van de behandeling gericht op gewichtsverlies zijn voeding, lichamelijke activiteit en indien nodig medicamenteuze behandeling.

1. Eetgewoonten die de metabole gezondheid ondersteunen

Gezonde eetgewoonten met de nadruk op voedzame voedingsmiddelen kunnen bijdragen aan een betere gewichtsregulatie en metabole gezondheid.

Kies voor vezelrijke koolhydraten: Volkorenproducten, peulvruchten, groenten en andere vezelrijke voedingsmiddelen kunnen bijdragen aan meer verzadiging en een stabielere bloedsuikerspiegel na maaltijden.

Geef prioriteit aan eiwitten: Voedingsmiddelen zoals vis, eieren, zuivelproducten, peulvruchten en mager vlees kunnen bijdragen aan meer verzadiging en helpen spiermassa te behouden tijdens gewichtsverlies.

Voeg gezonde vetten toe: Noten, zaden, olijfolie en vette vis zijn voorbeelden van voedingsmiddelen die deel uitmaken van vele gezonde voedingspatronen.

2. Regelmatige lichamelijke activiteit

Lichamelijke activiteit is een belangrijk onderdeel van de behandeling van PMOS. Zowel conditietraining als krachttraining kunnen de insulinegevoeligheid verbeteren en bijdragen aan een betere metabole gezondheid.

Krachttraining helpt spiermassa te behouden of op te bouwen, terwijl conditietraining de conditie kan verbeteren en de cardiometabole gezondheid kan ondersteunen. Voor veel mensen wordt minimaal 150 minuten lichamelijke activiteit per week aanbevolen, bij voorkeur gecombineerd met spierversterkende activiteiten 2-3 keer per week.

3. Medische behandeling

Voor sommige vrouwen met PMOS en overgewicht of obesitas kunnen medicijnen voor gewichtsverlies een aanvulling zijn op veranderingen in leefstijl. GLP-1-receptoragonisten, zoals semaglutide (Wegovy) en tirzepatide (Mounjaro), kunnen bijdragen aan gewichtsverlies door het verzadigingsgevoel te vergroten en de eetlust te verminderen.

Gewichtsverlies kan bijdragen aan verbeteringen van verschillende hormonale en metabole symptomen. Hoe groot het effect is, verschilt per persoon en de behandeling moet altijd worden beoordeeld op basis van de gezondheid en behoeften van het individu.

Voeding, lichamelijke activiteit en eventueel medicamenteuze behandeling geven vaak het beste resultaat wanneer ze worden gecombineerd als onderdeel van een langdurige en duurzame behandelstrategie.

Samenvatting

PMOS (voorheen PCOS) is een hormonale en metabole aandoening die vaak samen voorkomt met insulineresistentie en overgewicht. Voor vrouwen met PMOS en overgewicht kan gewichtsverlies bijdragen aan een betere insulinegevoeligheid, een betere metabole gezondheid en minder symptomen. Voeding, lichamelijke activiteit en, voor sommige mensen, medische behandeling kunnen samen de voorwaarden creëren voor duurzaam gewichtsverlies en een betere gezondheid op de lange termijn.