Wat gebeurt er als je stopt met Mounjaro?

Hoe effectief is Mounjaro bij gewichtsverlies?

Mounjaro (tirzepatide) is een injectiebehandeling die invloed heeft op de regulatie van eetlust en metabole signaalroutes in het lichaam. Tirzepatide is een zogenoemde dubbele agonist die zowel de GLP-1- als de GIP-receptor activeert. Dit beïnvloedt honger, verzadiging en de regulatie van de bloedsuikerspiegel.

In klinische studies is aangetoond dat tirzepatide leidt tot aanzienlijk gewichtsverlies bij mensen met obesitas. In de studie SURMOUNT-1 werd na iets meer dan een jaar behandeling een gemiddeld gewichtsverlies tot ongeveer 20% gezien. In de vervolgstudie over drie jaar bleef het gewichtsverlies grotendeels behouden bij voortgezette behandeling. Ook nam het risico op het ontwikkelen van diabetes type 2 af bij mensen met prediabetes. Het individuele behandelresultaat kan verschillen.

In de direct vergelijkende studie SURMOUNT-5 bereikten mensen met obesitas die werden behandeld met tirzepatide een gemiddeld gewichtsverlies van ongeveer 20% na 72 weken, vergeleken met ongeveer 14% in de groep die semaglutide kreeg. Het bijwerkingenprofiel was over het algemeen vergelijkbaar en bestond vooral uit maag- en darmklachten.

Ondanks de aangetoonde effectiviteit kiezen sommige mensen ervoor om te stoppen met de behandeling. Dat kan verschillende redenen hebben. Langdurige therapietrouw wordt vaak beïnvloed door verdraagbaarheid, verwachtingen, toegang tot behandeling en de mate van medische en leefstijlgerichte begeleiding.

Wat gebeurt er als je stopt met Mounjaro?

Na het stoppen met Mounjaro komt gewichtstoename vaak geleidelijk voor. Dit heeft niets te maken met minder motivatie of iets “verkeerd doen”, maar met veranderingen in de biologische regulatie van honger, verzadiging en energiebalans zodra de farmacologische ondersteuning wegvalt.

Veel mensen merken binnen enkele weken na het stoppen een toename van honger en trek. Mounjaro heeft een lange halfwaardetijd en de invloed op de eetlust neemt geleidelijk af.

Overgewicht en obesitas zijn chronische aandoeningen waarbij het lichaam het gewicht vaak actief probeert te verdedigen via complexe biologische mechanismen. Wanneer je afvalt, worden processen geactiveerd die gericht zijn op het herstellen van het eerdere gewicht. Het lichaam streeft als het ware naar de oorspronkelijke energiebalans. Dat kan leiden tot sterkere hongersignalen en een minder krachtig verzadigingsgevoel.

Mounjaro helpt deze signalen te dempen. Wanneer je stopt, kunnen deze tegenregulerende mechanismen weer duidelijker naar voren komen, wat het risico op gewichtstoename vergroot.

Onderzoek laat zien dat gewichtstoename vaak voorkomt na het stoppen met GLP-1- of GLP-1/GIP-receptoragonisten, al verschilt de mate waarin per persoon.

Het risico op gewichtstoename wordt beïnvloed door meerdere factoren, zoals de duur van de behandeling, leefstijl, medische uitgangssituatie en de mate van medische begeleiding.

Eetlust en honger na Mounjaro (tirzepatide)

Veel mensen ervaren tijdens de behandeling dat hun eetlust rustiger wordt. Het verzadigingsgevoel treedt sneller op, porties worden vanzelf kleiner en de drang naar eten neemt af.

Dit effect ontstaat doordat tirzepatide de GLP-1- en GIP-receptoren activeert. Daardoor worden signalen in de hersenen beïnvloed die de eetlust reguleren, evenals hormonale processen die honger, verzadiging en bloedsuiker sturen.

Na het stoppen kan de eetlust geleidelijk veranderen. Hongersignalen kunnen terugkeren en soms sterker aanvoelen, vooral wanneer je langere tijd gewend bent geweest aan verzadiging bij kleinere porties. Fysiologische veranderingen na het stoppen kunnen leiden tot meer trek in calorierijk eten, wat kan bijdragen aan gewichtstoename.

Je kunt dan bijvoorbeeld merken dat je:

• meer trek hebt tussen maaltijden
• grotere porties eet
• later of minder sterk verzadigd bent
• vaker aan eten denkt

Deze veranderingen zeggen niets over discipline of motivatie. Ze weerspiegelen hoe de biologische regulatie van eetlust verandert wanneer de hormonale ondersteuning van de behandeling afneemt of wegvalt.

Metabole veranderingen na het stoppen met GLP-1/GIP-geneesmiddelen

Naast veranderingen in lichaamsgewicht kunnen ook metabole waarden beïnvloed worden na het stoppen. Studies laten zien dat verbeteringen in bloedsuikerregulatie, middelomtrek en bloeddruk geleidelijk kunnen afnemen wanneer GLP-1/GIP-geneesmiddelen worden gestopt, vooral bij mensen met eerdere metabole ontregeling.

De mate van verandering verschilt per persoon en hangt onder meer samen met de uitgangssituatie, de duur van de behandeling, de mate van gewichtsverlies en leefstijlfactoren.

Beschikbare wetenschappelijke gegevens wijzen erop dat een belangrijk deel van de metabole effecten samenhangt met voortgezette behandeling. Na het stoppen wordt vaak een geleidelijke terugkeer richting eerdere fysiologische waarden gezien.

Belangrijke overwegingen voordat je stopt met Mounjaro

Voordat je besluit om te stoppen met Mounjaro is het belangrijk om samen met je behandelend arts de verwachte voordelen en mogelijke risico’s zorgvuldig af te wegen.

Na het stoppen kunnen eerder onderdrukte biologische mechanismen weer actiever worden. Dat betekent vaak een verhoogd risico op gewichtstoename en, bij sommige mensen, een verslechtering van de metabole balans.

Naast lichamelijke effecten kan stoppen ook invloed hebben op het mentaal welzijn. Veel mensen ervaren zorgen over het verliezen van behaalde resultaten of frustratie wanneer het gewicht weer toeneemt. Deze gevoelens zijn begrijpelijk en verdienen aandacht in het besluitvormingsproces.

Stoppen met behandeling heeft meestal niet te maken met een gebrek aan motivatie. Het kan samenhangen met onzekerheid over bijwerkingen, onduidelijkheid over de duur van de behandeling of het gevoel dat het effect in de loop van de tijd afneemt.

Daarom zijn goede begeleiding en regelmatige opvolging belangrijk voordat je een definitieve beslissing neemt.

Medische behandeling als blijvende ondersteuning

Voor veel mensen kan het passend zijn om medische behandeling voort te zetten, ook nadat een streefgewicht is bereikt.

Er is nog geen eenduidig antwoord op de vraag hoe lang een onderhoudsbehandeling nodig is. Studies waarin honger, gewicht en metabole balans na het stoppen vaak terugkeren, ondersteunen het inzicht dat obesitas een chronische ziekte is en geen kwestie van wilskracht of karakter.

Bij een stabiel gewicht wordt de dosering in overleg met de behandelend arts aangepast met als doel de laagst effectieve onderhoudsdosering te vinden.

Het doel is om de regulatie van de eetlust hanteerbaar te houden en honger en trek te verminderen, zodat het gewicht op langere termijn stabiel kan blijven. De behandeling wordt gecombineerd met leefstijlbegeleiding en regelmatige opvolging om duurzame voorwaarden te creëren voor gezondheid en welzijn.

Bronnen

European Medicines Agency (EMA). Mounjaro (tirzepatide) product information.
https://www.ema.europa.eu/en/documents/product-information/mounjaro-epar-product-information_en.pdf

NEJM. Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity (SURMOUNT-1).
https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2206038

The New England Journal of Medicine. Tirzepatide for Obesity Treatment and Diabetes Prevention.
DOI: 10.1056/NEJMoa2410819

The New England Journal of Medicine. Tirzepatide as Compared with Semaglutide for the Treatment of Obesity (SURMOUNT-5).
https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2416394

JAMA. Continued Treatment With Tirzepatide for Maintenance of Weight Reduction in Adults With Obesity (SURMOUNT-4).
https://doi.org/10.1001/jama.2023.24945

JAMA Internal Medicine. Cardiometabolic Parameter Change by Weight Regain on Tirzepatide Withdrawal in Adults With Obesity: A Post Hoc Analysis of the SURMOUNT-4 Trial.
https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/fullarticle/2841273

BMJ. Weight Regain After Cessation of Weight Management Medications: Systematic Review and Meta-Analysis.
https://www.bmj.com/content/392/bmj-2025-085304

eClinicalMedicine. Metabolic rebound after GLP-1 receptor agonist discontinuation: a systematic review and meta-analysis. 2025.
https://www.thelancet.com/journals/eclinm/article/PIIS2589-5370(25)00614-5/fulltext